Dag 33 – 2 Februarie 2012
Dongola, Sudan
In Wadi Halfa sit ons nog rustig op die sypaadjie en kou aan felafels vir ontbyt wanneer die voertuie een na die ander van doane verby gery kom. Met net ‘n halwe dag se ry oor, is Dongola ons oornag stop. Ons hele groep reisigers ry sommer in konvooi saam.
Pad tussen Wadi Halfa en Dongola
Ons haal die fietsryers in. Ons het hul op die veerboot ontmoet. Hul durf die reis deur Afrika per fiets aan. Baie respek vir hul!
Na ons ingeboek het en aandete geeet het, vaar ek, Peter en Darren die strate in. Dit is reeds laat en doodstil. Ons probeer by die bron van die ritmiese klanke wat ons in die verte hoor uitkom. Eindelik kom ons op drie groepe Sudanese af, wat onafhanklik van mekaar hul eie musiek maak, met ritmiese dromme, simbale en herhalende aanbiddende krete. Dit maak ‘n melodie, vreemd vir ons ore, maar so strelend. Ons staan ‘n uur lank en luister na die interessante musiek.
By Darren se hotel, drink ons ‘n koppie tee voor ons terugkeur na ons s’n. Die hotelman verduidelik dat die singery ter voorbereiding is vir Mohamed, die profeet, se verjaarsdag, die 5de Februarie.
Ek en Peter stap dan deur die pikdonker straatjie na ons hotel. My hart klop in my keel wanneer ‘n kwaai gewapende sekuriteitswag op elke hoek ons voorkeer en vra waarheen ons oppad is. Daar is ‘n groot kommunikasie gaping, hul praat nie goed engels nie, en verstaan nie wat ons probeer beduie nie, en wil ons nie laat gaan voor hul verstaan nie. Hierdie deel van Sudan is een van die veiligste plekke in Afrika, maar die ervaring was effens onaangenaam en intimiderend.
No comments:
Post a Comment